Jean, chapitres :



Texte Grec (D05)

1.

Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας

 εἰς Préposition
 τὰ Article pluriel neutre, nom/acc.
 μέρη Substantif neutre pluriel, nom/acc.
τῆς Τιβεριάδος.

2.

ἠκολούθει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἐθεώρουν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.

3.

ἀπῆλθεν

 οὖν Adverbe
εἰς τὸ ὄρος Ἰης, καὶ
ἐκαθήζετο 3e pers. sg imparf. ind. moy/passif.
ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

4.

ἐγγὺς δὲ ἦν τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.

5.

ἐπάρας οὖν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος ὅτι ὄχλος πολὺς ἔρχεται πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει πρὸς Φίλιππον, Πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὗτοι;

6.

τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν, αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν.

7.

ἀπoκρείνεται 3eme pers. sg. prés. ind. moy/passif.
αὐτῷ [.] Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἄρτοι ἵνα ἕκαστος
αὐτῶν Pronom possessif, masc/fem/neutre, 3e pers, gen. plur.
βραχύ [.] λάβῃ.

8.

λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδραίας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου·

9.

Ἔστιν παιδάριον ὧδε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια: ἀλλὰ ταῦτα [.] ἐστιν εἰς τοσούτους;

10.

εἶπεν

οὖνAdverbe
ὁ Ἰησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσαν οὖν [.] ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡς πεντακισχίλιοι.

11.

ἔλαβεν οὖν τοὺς

πέντε adjectif numéral cardinal
ἄρτους ὁ Ἰης καὶ
ηὐχαριστήσενηὐχαριστήσεν pour εὐχαριστήσεν, 3e pers sg, aor ind actif.
καὶ ἔδωκεν
τοῖς Article, masc/neut pl. datif.
μαθηταῖς Substantif masc. plur. datif.
οἱ Article masc. plur. nom.
 δὲ
μαθηταῖ Substantif, masc. plur. nom.
τοῖς ἀνακειμένοις, ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον.

12.

ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται

ἐξPréposition
αὐτῶνPronom possessif, masc/fem/neutre, 3e pers, gen. plur.
.

13.

συνήγαγον δὲ καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κρειθίνων ἃ ἐπερίσσευσαν τοῖς βεβρωκόσιν.

14.

Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν [.] ὁ προφήτης ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος.

15.

Ἰης οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα ἀνεχώρησεν πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος,

κάκεῖCrase de καὶ et ἐκεῖ.
προσηύχετο3e pers. sg imparf. ind. moy/passif.
.

16.

Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,

17.

καὶ ἐvβάντες εἰς

τὸArticle neut. sg. nom/acc.
πλοῖον ἤρχοντο
εἰς Préposition
 
τὸArticle neut. sg. nom/acc.
πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ.
 κατέλαβεν 3e personne du singulier, indicatif aoriste actif.
 δὲ
αὐτοὺς Pronom réfléchi masc. plur. acc.
 
ἠ Article fem. sg. nom.
σκοτία καὶ οὔπω ἐληλύθει ὁ Ἰης πρὸς αὐτοὺς,

18.

ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος

διηγείρετο3e pers. sg imparf. ind. moy/passif.
.

19.

 ἐληλακότες οὖν

στάδιαSubstantif neutre pluriel, nom/acc.
ὡσεὶAdverbe
εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσιν τὸν Ἰην περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ
νγὺςphonétique ancienne
τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐφοβήθησαν.

20.

ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· Ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.

 

21.

ἤθελον οὖν αὐτὸν λαβεῖν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον

ἐγενήθη 3e pers sg aor ind act.
ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.

 

22.

Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης

εἶδεν3e personne du singulier, indicatif aoriste actif.
ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἕν
εἰς Préposition
ὃ Pronom neut sg nom/acc.
 ἐνέβησανPronom pl. neut. nom/acc
 οἱArticle masc. plur. nom.
 
μαθηταὶ Substantif, masc. plur. nom.
αὐτοῦPronom possessif masc. sg. gen.
,
ἸηῦAbréviation de Ἰησοῦς, Nomina Sacra, gen. masc.
,
καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰης εἰς τὸ πλοῖον, ἀλλὰ
μόνονAdverbe
οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον·

 

23.

ἄλλωνAdjectif ou pronom, gen. pl. masc/fem/neut.
[.]
πλοιάρείωνSubstantif pl. neut. gen.
ἐλθόντων Participe aor. act. gen. masc/fem/neut.
ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου, ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον [...]·

24.

ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰης οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ,

 ἔλαβον 3eme pers pl aor ind act.
 
ἐαυτοῖς Pronom réfléchi, 3e pers pl. masc.
πλοιάρια καὶ ἦλθον εἰς Καφαρναοὺμ ζητοῦντες τὸν Ἰην.

25.

καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης εἶπον αὐτῷ· Ραββί, πότε ὧδε

ἐλήλυθας2nd pers. sg. parf. ind. actif.
;

26.

ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰης καὶ εἶπεν· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδατε σημεῖα καὶ

τέραταSubstantif neutre pluriel, nom/acc.
, ἀλλ' ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε.

27.

ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου

δίδωσιν3e pers sg pres. ind act.
ὑμῖν· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ Θς.

28.

εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· Τί 

ἐρ[γα]σώμεθαIère pers. pl. subj. aor. moy/passif.
ἵνα ποιήσωμεν τὰ ἔργα τοῦ Θῦ;

29.

ἀπεκρίθη  Ἰης καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ Θῦ, ἵνα

πιστεύσηται3eme pers sg. subj. aor moy.
εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος.

30.

εἶπενεἶπεν pour εἶπoν
οὖν αὐτῷ· Τί οὖν
σοιPronom 2e pers. sg. dat.
ποιεῖς σημεῖον ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; τί ἐργάζῃ;

 

31.

οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθώς ἐστιν γεγραμμένον· ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν.

32.

εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ Μωϋσῆς ἔδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν.

33.

ὁ γὰρ ἄρτος

Article/pronom masc sg nom.
τοῦ Θῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν
διδς3e pers sg pres. ind act.
τῷ κόσμῳ.

34.

Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.

35.

εἶπεν

οὖνAdverbe
αὐτοῖς ὁ Ἰης· Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός [.]με οὐ μὴ 
πεινάσει 3e pers sg, fut ind act.
πώποτε Adverbe
καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ
διψάσει3e pers sg, fut ind act.
πώποτε.

36.

ἀλλ' εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με καὶ οὐ πιστεύετε.

37.

Πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ, πρὸς ἐμὲ ἥξει, καὶ τὸν ἐρχόμενον πρὸς με οὐ μὴ ἐκβάλω [.],

38.

ὅτι καταβέβηκα

ἐκPréposition
τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα
ποιήσωIère pers. sg. ind. fut. act.
τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με,
πατρόςSubstantif masc sg gen.
.

39.

τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκεν μοι μὴ ἀπολέσω 

μηδένPronom/Adjectif neut. sg. nom. 
, ἀλλ᾽
ἵναConjonction ou adverbe
, ἀναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

40.

τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν [.]

ἐνPréposition
τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

41.

Ἐγόγγυζον δὲ οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι εἶπεν· Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,

42.

καὶ ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰης ὁ υἱὸς

τοῦÀ l'introduction d'une personne dans un texte, la règle voudrait l'insertion de l'article devant son nom.
Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς
οὖνAdverbe
λέγει
ἐαυτόνPronom réfléchi masc. sg. acc.
 
ἀπὸPréposition
 
τοῦ οὐρανοῦ
καταβεβήκεναιInfinitif parfait actif.
;

43.

ἀπεκρίθη

οὖνAdverbe
Article masc sg nom.
Ἰης καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ γογγύζετε μετ' ἀλλήλων.

44.

οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

45.

ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις· καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ Θῦ· πᾶς ὁ

ἀκούωνparticipe pres. act. masc. sg. nomin.
παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθὼν ἔρχεται πρὸς
μεPronom 1ère pers. masc. sg. nom.
.

46.

οὐχ ὅτι τὸν πατέρα ἑώρακέν τις εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ Θῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν

ΘνNomina sacra, abréviation de Θέον.
.

47.

ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων

εἰςPréposition
ἐμὲPronom réfléchi masc. sg. acc.
ἔχει ζωὴν αἰώνιον.

48.

ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς.

49.

οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον

τὸνArticle masc sg acc.
ἄρτονSubstantif masc sg, acc.
ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον·

50.

οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταβαίνων ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ.

51.

ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν

οὖνAdverbe
τις φάγῃ ἐκ τοῦ ἄρτου τούτου ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ ἄρτος [.] ὃν ἐγὼ δώσω ἡ σάρξ μού ἐστιν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.

52.

Ἐμάχοντο οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν τὴν σάρκα [.]  δοῦναι φαγεῖν;

53.

εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰης· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ

λάβητε2e pers. aor. subj. act.
τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ, τὸ αἷμα αὐτοῦ πίητε, οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς
τὴνArticle fem sg acc.
ζωὴν.

54.

ὁ τρώγων

αὐτοῦPronom possessif masc. sg. gen.
τὴν σάρκαν καὶ πείνων
 αὐτοῦ Pronom possessif masc. sg. gen.
τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ:

55.

ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρῶσις [...]. 

56.

ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ.

καθὼςAdverbe
ἐνPréposition
ἐμοὶPronom 1ère pers. sg. masc/fem. dat.
Article masc sg nom.
πατὴρSubstantif, masculin singulier, nominatif.
κἀγὼCrase de καὶ/ἐγὼ
ἐνPréposition
τῷArticle masc/neut. sg. dat.
πατρίSubstantif masc. sg. dat.
.
ἀμὴνHébraïsme
ἀμὴνHébraïsme
λέγω1ère pers. sg. prés. ind. act.
ὑμεῖνPronom 2e pers. pl. masc. dat.
,
ἐὰν μὴConjonction
λάβητε2e pers. pl. aor. subj. act.
τὸArticle neut. sg. nom/acc.
σῶμαSubstantif neut. sg. nom/acc.
τοῦArticle masc/neutre, sg, gen.
υἱοῦSubstantif masc sg gen.
τοῦArticle masc/neutre, sg, gen.
ἀνθρώπουSubstantif masc sg gen.
ὡςConjonction ou adverbe
τὸνArticle masc sg acc.
ἄρτονSubstantif masc sg, acc.
τῆςArticle fem. sg. gen.
ζωῆςSubstantif fem. sg. gen.
,
οὐκAdverbe
ἔχετε2e pers. pl. prés. ind. act.
ζωὴνSubstantif fem. sg. acc.
ἐνPréposition
αὐτῷPronom 3e pers. masc/neut. sg. dat.
.

57.

καθὼς

ἀπέσταλκέν3eme pers sg parfait ind act.
με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα, καὶ ὁ
λαμβάνωνParticipe présent act, nom sg.
με κἀκεῖνος
ζ3e pers sg pres. ind act.
δι' ἐμέ.

58.

οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ

τοῦArticle masc/neutre, sg, gen.
οὐρανοῦ καταβάς, οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες
ὑμῶνPronom possessif 2e pers. masc. plur. gen.
καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζή
σεται3e pers sg fut ind moy.
εἰς τὸν αἰῶνα.

59.

Ταῦτα εἶπεν ἐν

τῇArticle fem. sg. dat.
συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καφαρναούμ
σαββάτῳSubstantif neut. sg. acc.
.

 

60.

Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀκούσαντες εἶπαν· σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;

61.

ὠςConjonction ou adverbe
οὖνAdverbe
ἔγνω3e pers sg aor subj act.
ὁ Ἰης ὅτι ἐν
ἑαυτοῖςPronom réfléchi, 3e pers pl. masc.
γονγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει;

62.

ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα

οὖAdverbe
ἦν τὸ πρότερον;

63.

τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν [.] ζωή ἐστιν.

64.

ἀλλὰ ἐξ ὑμῶν εἰσὶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ

παραδιδοὺς Participe présent act, nom sg.
αὐτόν.

65.

καὶ ἔλεγεν, Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός.

66.

Ἐκ τούτου

οὖνAdverbe
πολλοὶ [.] τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ' αὐτοῦ περιεπάτουν.

67.

εἶπεν δὲ ὁ Ἰης τοῖς δώδεκα· μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;

68.

εἶπεν3e personne du singulier, indicatif aoriste actif.
δὲ αὐτῷ Σίμων Πέτρος· κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις.

69.

καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν

σε Pronom 2e pers. masc/fem. sg. acc.
 ὅτι σὺ εἶ ὁ ἅγιος τοῦ Θῦ.

70.

ἀπεκρίθη [.] ὁ Ἰης

λέγωνParticipe présent act, nom sg.
· οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην; καὶ εἷς ἐξ ὑμῶν διάβολός ἐστιν;

71.

ἔλεγεν δὲ [.] Ἰούδαν Σίμωνος Σκαριώθ· οὗτος γὰρ ἤμελλεν παραδιδόναι αὐτόν, εἷς ἐκ τῶν δώδεκα.

Voir l'original

Photo du manuscrit